اشکوں کے چراغ ایڈیشن 2011  صفحہ564

389۔ گولی آں میں تیرے دَر دی

گولی آں میں تیرے دَر دی

آن کھلوتی ڈردی ڈردی

چھوٹے وڈے میہنے مارن

نہ میں جیوندی، نہ میں مردی

اج میری کوئی قدر نہ قیمت

دال برابر مرغی گھر دی

جے میں دل دا حال سنانواں

مینوں آکھن اینویں کردی

ایہہ دنیا اے کرنی بھرنی

ناں میں کر دی، ناں میں بھردی

اج دشمن نیں میرے سجّن

اج بے درد نیں میرے دردی

اوڑک قبریں ڈیرا لایا

پہن لئی مٹی دی وردی

ایہہ مٹی درداں دا دارُو

ایہہ مٹی اے تیرے در دی

متھّے وٹّ نہ پایا مضطرؔ!

ہس کے سَہ لئی گرمی سردی

چوہدری محمد علی مضطرؔعارفی

http://urdu.goldenpoems.com/

http://urgoldenpoems.blogspot.com/

https://www.facebook.com/urdu.goldenpoems/

اشکوں کے چراغ ایڈیشن 2011  صفحہ565

390۔ ناں تیرے کجھ ہتھ، ناں پلّے

ناں تیرے کجھ ہتھ، ناں پلّے

اینویں کرنا ایں بلّے بلّے

ساڈے ورگے لکھّاں جھلّے

پھرن تھلاں وچ کلّم کلّے

دنیا ہو گئی اُپّر تھلّے

تسیں ناں اپنی تھاں توں ہلّے

اجے نہ سانوں مہنا ماریں

ساڈے زخم اجے نیں اَلّے

سانوں ہسّ کے آکھن لگّا

فیر نہ آؤناں ساڈے محلّے

سونا جنّا مہنگا ہویا

بندے اونے ہوئے سولّے

مالک ڈنگر لَبھّن ٹُر گئے

چوراں نے آ ڈیرے ملّے

سانوں آن کے متّاں دیون

روس تے امریکہ دے دَلّے

ڈاہڈے ناں ہن یاری لا کے

مضطرؔ جی! تسیں کدّھر چَلّے

چوہدری محمد علی مضطرؔعارفی

http://urdu.goldenpoems.com/

http://urgoldenpoems.blogspot.com/

https://www.facebook.com/urdu.goldenpoems/

اشکوں کے چراغ ایڈیشن 2011  صفحہ566

391۔ وے توں کول کھلوندیاں َجھکّ گیا

وے توں کول کھلوندیاں َجھکّ گیا

ساڈی جان گئی، تیرا نکّ گیا

اسیں عاجز گلّاں کیہہ کریئے

ساڈا گل کرن دا حقّ گیا

یاراں دے کوڑے ہاسے نوں

میں ہسدیاں ہسدیاں پھکّ گیا

اسیں چنّاں اینویں ہسّے ساں

تیرے دل وچ کیہہ کیہہ شکّ گیا

گل ایتھے آن کے مکدی اے

کوئی تھک گیا کوئی اَک گیا

اَ ّکھاں دا فرش وچھانواں گے

جدوں سوہنا ساڈے چکّ گیا

من مورکھ آکھے نئیں لگدا

میں کہندیاں کہندیاں تھکّ گیا

اِنج مہنا ماریا حاسد نے

جویں کُتّا بھانڈا لکّ گیا

''یاراں'' دیاں گلاں سُن سُن کے

مضطرؔ دا سینہ پکّ گیا

چوہدری محمد علی مضطرؔعارفی

http://urdu.goldenpoems.com/

http://urgoldenpoems.blogspot.com/

https://www.facebook.com/urdu.goldenpoems/

اشکوں کے چراغ ایڈیشن 2011  صفحہ567

392۔ آکھاں وی تے ڈھولنا!

آکھاں وی تے ڈھولنا!

بُوہا کدی نہ کھولنا

اینویں ناں وس گھولنا

مونہوں وی کُش بولنا

آ وی جا ہن ڈھولنا

مَیں کلّی، کوئی کول نا

رُ سّ کے جاون والیا!

تیرے نال کیہہ بولنا

کتھے کتھے نہیں لے گیا

دل دا اڈن کھٹولنا

من وچ ٹھونگے ماردا

نِکّا جیہا ممولنا

زلفاں وڈّھن پیندیاں

وکھو وکھ سپولنا

بولی کھا کے غیر دی

فیر کیہہ ہَسناں بولنا

اترے نیں ایہہ عرش توں

ایہہ ہنجو نہ ڈوہلنا

دل دا دیوا بال کے

اپنا آپ پھرولنا

وچوں روناں رات دن

اُتّوں ہسناں بولنا

چنّاں میں کوئی چور سی

توں کیوں لیا اڈول ناں

چھڈ وے اَڑیا ڈھولنا

تیرے نال کی بولنا

جیہنیں پہلاں بولنا

اوہنیں کُنڈا کھولنا

یار ناں یاری لا کے

مضطرؔ فیر کی ڈولنا

چوہدری محمد علی مضطرؔعارفی

http://urdu.goldenpoems.com/

http://urgoldenpoems.blogspot.com/

https://www.facebook.com/urdu.goldenpoems/

اشکوں کے چراغ ایڈیشن 2011  صفحہ568

393۔ سچ آکھاں تاں بھانبڑ مچّے

سچ آکھاں تاں بھانبڑ مچّے

مَیں ''جھوٹھا'' ، میرے دشمن ''سچے''

سچیاں نوں جاپن سب سچے

سچے سب کنّاں دے کچے

ہُم ہما کے ہنجو آئے

اکھّاں دے بھر گئے چوبچے

چن چڑھیا کُل عالم تکّے

تارے ہسّن دیوا نچّے

پاگل سوچیں پے گئے مضطرؔ!

شکوہ کیتا بچّے بچّے

چوہدری محمد علی مضطرؔعارفی

http://urdu.goldenpoems.com/

http://urgoldenpoems.blogspot.com/

https://www.facebook.com/urdu.goldenpoems/

اشکوں کے چراغ ایڈیشن 2011  صفحہ569۔570

394۔ چنّاں کیتی اے اجیہی گلّ وے

چنّاں کیتی اے اجیہی گلّ وے

ساڈے سینے وچ پے گئے نیں سَلّ وے

پار لنگناں تاں نال ساڈے چلّ وے

چل پتن جھناں دا ملّ وے

جے توں منّیں تاں میں دساں اک گلّ وے

چن سُورج نیں دونویں ساڈے ولّ وے

سانوں ہنجواں نے مار مکایا

آ کے ہنجواں نوں پا دے ٹھلّ وے

اگ عشقے دی بجھدی جاندی

آ زلف دا پکھّا جھلّ وے

لوکی آخدے نیں کملی کملی

ساڈی پے گئی اے کملی اَلّ وے

سوہنا منگے تاں سواں دیئے جتّیاں

اسیں پٹھّی لہا کے کھلّ وے

مَیں آں کملی تے اوگن ہاری

کیہڑے منہ ناں کراں میں گلّ وے

بیلے وچ نیں شیاں دے ڈیرے

کنڈی اتے گناہاں دے جھلّ وے

پینڈا لمّاں اے تے رات ہنیری

وے مَیں کلّی آں توں نال میرے چلّ وے

ہاڑے پانواں تے پئی کُرلانواں

وچ سفنے سنیہڑا گھلّ وے

ایتھے بیٹھ کسے نہیں رہنا

کوئی اَج گیا کوئی جاوے کلّ وے

یاری لا کے ڈاہڈے نال مضطرؔ!

ہن سر تے پیّاں نوں جھلّ وے

چوہدری محمد علی مضطرؔعارفی

http://urdu.goldenpoems.com/

http://urgoldenpoems.blogspot.com/

https://www.facebook.com/urdu.goldenpoems/

اشکوں کے چراغ ایڈیشن 2011  صفحہ571۔572

395۔ وَگ وَگ وے جھنَاں دیا پانیاں!

کنڈھے بیٹھ کے اوسیاں پاؤنی آں

داغ ہجر وچھوڑے دے کھانی آں

کدے ہَسدی آں، کدے کر لانی آں

وَگ وَگ وے جھناں دیا پانیاں!

ہتھیں بنّھیں ایہہ میرا سوال اے

گل کراں کیہہ میری مجال اے

جگ کُوڑا کہ میں ای دیوانی آں

وَگ وَگ وے جھناں دیا پانیاں!

رات ہنیری تے چن میرا دور اے

چناں دس کیہہ میرا قصور اے؟

جیویں جیوندیاں رہن جوانیاں

وَگ وَگ وے جھناں دیا پانیاں!

ماہی پار تے مَیں آں اُرار وے

چھڈبھَیڑیا شُوکاں نہ مار وے

ٹھِلّ جان دے اساں نمانیاں

وگ وگ وے جھناں دیا پانیاں

اَج کنڈھا قرار دا ڈَھے گیا

پانی وستیاں روہڑ کے لَے گیا

غوطے کھانی آں رُہڑدی جانی آں

وگ وگ وے جھناں دیا پانیاں!

گھڑا کچّا تے گُھمّن گھیر اے

چناّں آ وی جا ہن کی ڈیر اے

آ جا، آ وی جا یار جانیاں

وگ وگ وے جھناں دیا پانیاں!

گُھمّن گھیر چوں جدوں توں بولدا

پِنڈا کنبدا، کالجہ ڈولدا

کنڈھا دور تے بیڑی پرانی آں

وگ وگ وے جھناں دیا پانیاں!

کلی جندڑی، دور دا راستہ ای

آجا دلبرا! رب دا واسطہ ای

رکھّاں رکھّ لے اج پرانیاں

وگ وگ وے جھناں دیا پانیاں!

چوہدری محمد علی مضطرؔعارفی

http://urdu.goldenpoems.com/

http://urgoldenpoems.blogspot.com/

https://www.facebook.com/urdu.goldenpoems/